Komputer prywatny jest także nazywany bardzo często komputerem osobistym. Oznacza to , że tylko my mamy dostęp do takiego komputera i tylko my możemy z niego korzystać. Jednak łatwo można to zmienić. Gdy kilka osób chce wykorzystać jeden komputer- wyfraczy utworzyć odpowiednią ilość kont użytkowników. System operacyjny na to pozwala. Nasze konto powinno posiadać uprawnienia administratora. Dopiero wtedy będziemy mogli przypisywać konta użytkownikom. Ustalamy także hasła, aby nikt nie mógł ingerować w nasze konto lub konto innej osoby. Wtedy komputer jest odpowiednio zabezpieczony. Nie liczmy jednak na to, że konta nie da się złamać, a systemu operacyjnego nie da się oszukać. Pewne luki nie pozwalają nam na to , abyśmy mogli czuć się bezpiecznie. Jednak dla użytkowników, którzy nie ingerują w informatykę takie zabezpieczenie jest wystarczające. Wtedy nasz komputer prywatny z pewnością staje się prywatny. Nie musimy bać się o nasze dane i pliki znajdujące się na dysku twardym komputera.
Zanim przystąpimy do składania naszego wymarzonego sprzętu warto poznać grupy oraz klasyfikację podzespołów bazowych. Zaczynamy od tych najważniejszych, czyli do płyty głównej oraz procesora. Każdy jest inny i każdy cechuje się innym gniazdem, czyli innym wejściem. Nie możemy wybrać najlepszej płyty głównej i najsłabszego procesora. Dlaczego? Ponieważ taka najlepsza płyta główna nie daje możliwości podłączenia tego słabszego procesora. Gniazda muszą być jednakowe. Wybierając jeden lepszy podzespół- automatycznie musimy decydować się na wybór kolejnych podzespołów, które są lepsze i z górnej półki. Tak rozwija się rynek informatyczny, który działa pod tym względem zaskakująco dobrze. Klasyfikacja podzespołów dotyczy wielu zagadnień. Możemy brać pod uwagę możliwość, a możemy zająć się działaniami, które są przypisane do każdego podzespołu. Jedno jest pewne. Bez najmniejszego szczegółu takie komputery nie będą działać. Zabierzmy pamięć operacyjną lub dysk twardy. To niewiele, ale już taki brak uniemożliwia pracę.